|
mensen met watjes in hun oren
droegen ook meestal geruite pantoffels
met gele pluizige voering
onbuigzaam haar groeide uit hun neusgaten
maar ze waren altijd tot een gesprek bereid
knikten veel en overtuigd
het is een soort die langzaam verdwijnt
vaak handige types met schroevendraaiers
en schietlood op zak stonden ze altijd wat scheef
in hun schort nooit waterpas
mij liepen ze niet in de weg
maar ik hoorde er veel over klagen
dat ze onzindelijk waren en stonken
uit hun gat meestal bijna zat
ik kan dat niet beamen en herinner mij alleen
hun toeschietelijke lach als ik in de gang
brandaris rokend mijn sores over de vrouwen uitsprak
tussen de schaafkrullen stak er altijd wel
een kwinkslag en een welgemikte por
van hun pijpensteel en de brandende as
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
