|
het is reeds avond, achter zwarte raam
passeren lichten, wit en rood
van heen en weer verkeer
de avondspits
wie hier werkt wil naar daar
wie hier woont komt terug
een spiegeling van
elke morgen
de bloedsomloop van onze maatschappij
ononderbroken, met de regelmaat
van onregelmatigheid, gelijkend
op mijn hartslag
zo leef ik mee met het verkeer
achter mijn zwarte raam
maarten
|
