|
Nieuw leven
nu geen koude lucht zich in mijn gelaat vast bijt
ijzige harde wind mijn tranen niet meer steelt
ontwaak ik langzaam uit berustende gelatenheid
mijn energie wordt dagelijks weer opgeladen
het oud karkas nooddruftig aan beweging snakt
gedreven door ontembare geest naar gaan, gaan
werp ik na deze lentedag de laffe winterslaap
van me af en verwelkom het warme zonnelicht
naar buiten zal ik gaan en dankbaar luisterend
naar de lentekreten van meeuwen aan de oever
van de stroom, lucht ademen voor nieuw leven
nieuw omdat het dat iedere lente steeds weer is
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
