|
die diepvriesblik
vol hardheid uit dodelijke ogen
vermoordde mijn wezen
ze bevroor
en streelde bij het vertrek
toch nog gedachtenrijk
haar deurposten in vogelvlucht
als dank voor
ijsblauwe schouders
op momenten voelden ze veilig
je leefde, en ach..
dan hadden we dát maar gehad
zo leven is geen leven
zo leven was geen leven
zo leven is nog steeds geen leven
bij het dichtslaan van de deur
zou alleen nog maar
het alléén leven
alleen alleen alleen
waar anders kan je heen
een gebroken hart
is niet van steen
`t houdt je stevig vast
je moét wel
in het kader van..
overleven
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
