|
Hij ziet haar zitten op het terras,
lente en zomer in één vrouw.
Ze zit alleen, nipt van een glas wijn,
al wat hij denken kan, is: ‘Wauw!’
Hij zoekt een tafeltje in haar buurt
en woorden om ‘t ijs te breken,
alles draait nu om lef, één zin,
om deze schone aan te spreken.
‘Ik vraag maar: Wil je nog wat drinken’,
helaas, 't blijft steken in z’n mond.
De ober komt: ‘Meneer, wat wenst u?’
Hij zucht en zegt: ‘Een Leffe …..blond’.
|
