|
aan ‘t venster zitten
een lied neuriën
de tak hij wacht
het ontwakend lover
speelt schaduw op de bodem
waar ’t water vloeit
het vertrouwd lachen
verandert daglicht
zonder vragen
ga ik onbemerkt
een paar stappen
langs krijtlijnen
stil onder een maan
het gefluister van wind
is wat nodig is
naast handen-vol liefde
want dorst wordt niet gestild
in te lange droge dagen
sunset 01-12-2011
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
