|
Terwijl hij
haar nakeek
als altijd genietend
van gratie
en schoonheid
wist hij
tegelijkertijd
dat als haar tranen
zouden zijn gedroogd
de weg terug
er niet meer
zou zijn
hij voelde
in zijn zak
en vond de foto
die zij
nooit had gezien
maar altijd
zou herkennen
en hij wist
nu, nooit of altijd
terwijl hij rende
en rende
langs de randen
van hart en ziel
om te vinden,
om te geven,
om zichzelf
te vergeven
om aan haar
te laten zien
jij en ik
dat is leven
|
