|
de nacht bloedt dood in rode straten
op de rivier de noodkreet van een schip
zou God dit horen, fluistert een man
en zet zich schrap tegen olie, vis en graan
doet twee stappen richting bruin fluweel
maar hij heeft Bolle Jan platzak verlaten
en vindt er ook geen zak meer aan
wandelt liever een stukje langs de haven
over het smalle straatje hangt een visnet
en snijdt de route af naar boven, hij kiest
ook net zo lief de toegang naar de hel
die is alle dagen open en verlicht
boven de schepen straalt een ster die hem
doet denken aan wijzen uit het Oosten
hoewel het lente is
al weer de tiende zonder Joop
in de nevel boven de rivier ziet hij beweging
verdomd, het is Jopie en ze wuift
haar blonde krullen dwarrelen in de wind
opeens heeft hij geen twijfels meer
|
