|
raakt een mens losgescheurd
misschien is het gewenning
ik kan hier staan aan een bed
ontwaken uit mijn slaap
er is geen herkenning
alleen mijn neusvleugels trillen
als ik de zoete geur ruik
van vrouwen uit een te nauwe steeg
terwijl het gras groeit als een bezetene
leun ik tegen het schuitje op de maan
luister veel, zeg weinig
|
Reactie geven op dit gedicht? Klik hier !
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
