Hoofdmenu
    Hoofdpagina
    Gedichten
    Auteurs
    Zoeken
    Reacties
    Insturen
    Voorwaarden
    Greencard
    Contact

  Inloggen
 

  Registreren
  Wachtwoord vergeten

  Laatste 35 reacties
 
re: terugDiddy
re: terugDiddy
re: Vrije valMarcel
re: schelpMarcel
re: MisschienDiddy
re: Vrije valVleermuis
re: schelpDiotheC...
re: MisschienMarcel
re: ReikendMarcel
re: MisschienDiddy
re: ReikendDiddy
re: Hoog in ...Henk Gruys
re: met FLEX...Erik Le...
re: Hoog in ...Henk Gruys
re: Hoog in ...evamaria
re: ALLES BE...wijnand
re: Hoog in ...Diddy
Storing LTHenk Gruys
re: Verander...evamaria
Storing Lett...evamaria
re: Hoog in ...evamaria
re: Hoog in ...Diddy
Storing LTHenk Gruys
re: Verander...wijnand
re: vragenuu...Diddy
re: vragenuu...Erik Le...
re: Verander...evamaria
re: Storing ...evamaria
Storing bij ...Henk Gruys
re: StrandDiddy
re: Strandcoolbur...
re: Werkverh...coolbur...
re: links-re...coolbur...
re: Verander...coolbur...
re: Werkverh...Diddy
 Meer reacties

  Laatste 25 gedichten
 
de ontbreken...Erik Le...
Vrije valStanislaus
terugDiddy
MisschienMarcel
ReikendMarcel
de meterErik Le...
met FLEXI be...Erik Le...
Ademwortel ...Erik Le...
Retour afzendercoolbur...
links-rechts...BertKre...
Verandering ...wijnand
Ongeaardcoolbur...
De Linguist ...Erik Le...
Droodlepower!Erik Le...
StrandFrancis...
Het cadeaucoolbur...
Knallie is j...Henk Gruys
Kim Jong-un ...Hanny v...
NoodlotChatfant
Knallie is j...Henk Gruys
BladerenArjenL
Het winkelpandcoolbur...
ReisverslagMarcel
regendansjeErik Le...
ROMEErik Le...
 Meer gedichten
De angst van de monologie
 Marcel - 19:57 06-12-2010 Stuur e-mail  Profiel bekijken van Marcel  Bekijk statistieken van dit gedicht 

Alleen in de kleedkamer, de grimeuse had haar werk gedaan. In zijn spiegel zag hij de koningsmantel hangen. Hij kon niet wachten om die eindelijk om te slaan. Premiere, een prachtig woord. Een zaal gevuld met familie, vrienden, collega's en de onbekenden, het publiek, zijn publiek. Verzonken in gedachten, terugkerend naar de toneelschool, het amateurtoneel, een baantje als toneelknecht, bijrollen van twee zinnen. Een lange weg was hij gegaan om dit te bereiken. Mijn eerste hoofdrol sprak hij tegen zichzelf en moest lachen, in een solovoorstelling is maar één rol. Een klop op de deur, de toneelknecht, vijf minuten voor aanvang Johan, break a leg. Hij wachtte nog even, sloeg de koningsmantel om en liep de lange gang door naar de zijkant van het toneel. Daar stond slechts één houten stoel, een oude schemerlamp en een bureau. Hij ging zitten in de stoel, het hoofd gebogen wachtend tot de gordijnen opengingen. Eindelijk was het dan zover hij voelde het licht zijn gezicht raken, tilde langzaam zijn hoofd omhoog en keek de zaal in. Ineens wist hij niets meer, niet meer wat te doen, zijn eerste zin, zijn bewegingen, alles leek vergeten en langzaam raakte hij in paniek. Zonder acht te slaan op het publiek stond hij op en liep een stuk naar voren, luid zuchtend, keek omhoog, alsof hij hulp zocht en liep driftig naar de zijkant van het toneel, pakte een flesje water en nam een slok. Hij keek richting de zaal en liep naar voren, niet wetende wat te doen. De zaal was stil, ademloos bijna alsof ze dachten dat het er bijhoorde, nee, hij wist wel beter. Verdomme, sprak hij luid, verdomme, kwaad op zichzelf, agressief bijna en hij schreeuwde het uit. Godverdomme, ik kan dit niet, ik heb het nooit gekund, alles, alles is een leugen, talent heb ik niet, ik kan dit echt niet. En toen hij uitgeschreeuwd was, buiten adem bijna, sprak hij de eerste zin van zijn tekst; "Vandaag zal ik mijzelf terugvinden", hij wachtte even, glimlachte en speelde die avond zoals hij nog nooit gespeeld had.
Reactie insturen
Graag eerst...

Inloggen of Registreren
re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door Marcel - 03:52 18-06-2011 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
h.p. ik vind dat ook..........


re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door Marcel - 03:50 18-06-2011 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Coolburn, hervinden is idd wat koninklijker, daar ga ik nog ff verder over denken :-)

re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door h.p.scharpach - 21:42 17-06-2011 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
ik vin ut een lastige tak van sport, dat verhalen schrijven, je brengt het er goed vanaf...

re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door coolburnvisible - 21:35 17-06-2011 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Hervinden vind ik in deze mooier dan terugvinden, iets koninklijkers. Mooi, klein verhaal en herkenbaar voor iedereen die weleens een podium opgaat, alleen komt niet iedereen er zo goed vanaf. Het einde is dus iets te kort door de bocht, naar mijn zin. Ik mis een zin als "en plots ging het lopen", maar dan zonder dat woordje plots. Een 9.

re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door Marcel - 21:55 06-12-2010 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
nee hoor, dat is niet idioot :-)

re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door marcus - 21:28 06-12-2010 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
sorry Marcel idioot van me en nogmaals proficiat met je verhaal

re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door Marcel - 21:17 06-12-2010 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Beste Marcus, zonder betweterig te zijn, uiteraard is dit niet een gedicht, je kan proza, poëzie en columns insturen hier, en dit is een stukje proza, een kort verhaal. Het past er niet alleen in, het is een kort verhaal.

groetjes,

Marcel

re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door marcus - 21:14 06-12-2010 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Marcel,hoewel je enig schrijftalent hebt voel ik dit niet aan als een gedicht. e hebt jouw emoties en gevoelens goed omschreven maar past dit niet eerder in een kort verhaal.

re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door Marcel - 20:08 06-12-2010 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Ja, idd, ik denk dat je gelijk hebt......
een soort adempauze. :-)

groetjes,

Marcel

re: De angst van de monologie
Reactie gegeven door Amanda Malinka - 20:02 06-12-2010 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
De laatste regel geeft het toch iets intens...de weg naar -goed omschreven...

Wel moet je hier en daar afbreken
elk volgend fragment een afbreking zie hieronder
misschien wat witregels...



Alleen in de kleedkamer, de grimeuse had haar werk gedaan. In zijn spiegel zag hij de koningsmantel hangen. Hij kon niet wachten om die eindelijk om te slaan. Premiere, een prachtig woord.
Een zaal gevuld met familie, vrienden, collega's en de onbekenden, het publiek, zijn publiek. Verzonken in gedachten, terugkerend naar de toneelschool, het amateurtoneel, een baantje als toneelknecht, bijrollen van twee zinnen. Een lange weg was hij gegaan om dit te bereiken. Mijn eerste hoofdrol sprak hij tegen zichzelf en moest lachen, in een solovoorstelling is maar één rol. Een klop op de deur, de toneelknecht, vijf minuten voor aanvang Johan, break a leg. Hij wachtte nog even, sloeg de koningsmantel om en liep de lange gang door naar de zijkant van het toneel.
Daar stond slechts één houten stoel, een oude schemerlamp en een bureau. Hij ging zitten in de stoel, het hoofd gebogen wachtend tot de gordijnen opengingen. Eindelijk was het dan zover hij voelde het licht zijn gezicht raken, tilde langzaam zijn hoofd omhoog en keek de zaal in. Ineens wist hij niets meer, niet meer wat te doen, zijn eerste zin, zijn bewegingen, alles leek vergeten en langzaam raakte hij in paniek. Zonder acht te slaan op het publiek stond hij op en liep een stuk naar voren, luid zuchtend, keek omhoog, alsof hij hulp zocht en liep driftig naar de zijkant van het toneel, pakte een flesje water en nam een slok. Hij keek richting de zaal en liep naar voren, niet wetende wat te doen. De zaal was stil, ademloos bijna alsof ze dachten dat het er bijhoorde, nee, hij wist wel beter.
Verdomme, sprak hij luid, verdomme, kwaad op zichzelf, agressief bijna en hij schreeuwde het uit. Godverdomme, ik kan dit niet, ik heb het nooit gekund, alles, alles is een leugen, talent heb ik niet, ik kan dit echt niet. En toen hij uitgeschreeuwd was, buiten adem bijna, sprak hij de eerste zin van zijn tekst; "Vandaag zal ik mijzelf terugvinden", hij wachtte even, glimlachte en speelde die avond zoals hij nog nooit gespeeld had.





De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
2006-2017 © Bizway - BTW nr. NL821748014.B01 - KvK 28086287