|
zij vertellen je van olijftakken
van winden en van het mysterieuze
van meisjesborsten in avonden
zie ik je, soms mild lachend
leunend op ellebogen op ’t strand
(jij bent er eenvoudig
zonder één enkel woord, zonder geluid)
zij vertellen hoe zij vertellen
van winden, van meisjes
onder olijventakken hun boosheid
blijven je altijd vreemd
net als hete zoenen
van meisjes onder twijgen
die verder warm blij lieven
en ik zie jou, zie al die jaren
alle winden en die woorden
van hen voor jou; God…
sunset 04-01-2011
|
