|
MirandaMei - 14:29 24-12-2014 |
|
|
Fûgels witte:
hy kin springe as in liuw,
slûpe as in gleone boarre,
him wrakselje út in aai,
beammen befrisselje en faaks
sels lôgje as in nije leafde
do soest him delhuffe kinne
mei ien poat,
of him fûl tebek sifelje,
ferdiggelje litte mei ien eachopslach,
of oprôlje as in slange.
Ja, en ek wol sêft útdôvje litte,
mar fêsthâlde?
Fûgels fernije
hoe't bliidskip oanfljocht,
efkes op in tûke sit,
dy in lied ta sjongt
en dêrnei ferflechticht.
Vogels weten:
ze kan springen als een leeuw,
sluipen als een felle kater,
zich uit een ei worstelen,
bomen omvlechten, misschien
zelfs laaien als een nieuwe liefde
je zou haar kunnen neerhouwen
met één poot,
of haar fel terug sissen,
laten diggelen met één oogopslag,
of oprollen als een slang.
Ja, en ook wel zacht uit laten doven,
maar vasthouden?
Vogels vertellen
hoe blijdschap aanvliegt,
even op een tak rust,
je een lied toezingt
en vervolgens vervluchtigt.
.
|
|
|
Reactie gegeven door evamaria - 15:28 01-01-2015 |
|
|
|
Omdat het eerder over dieren gaat dacht ik aan een reptiel. Jouw beeld is echter iets als een fontein van water uit een tuinslang - blijdschap - die word stopgezet. Zoals vuur uitdooft. Dat is een heel mooi beeld. Dat begreep ik dus niet.
|
|
Reactie gegeven door MirandaMei - 00:12 01-01-2015 |
|
|
|
Hi Evamaria,
Ik bedoelde 'slang' meer een tuinslang, alles in het kader van het weerhouden voluit te gaan, terughalen zelfs.
Maar inderdaad, misschien komt dat niet goed uit de verf.
groet,
M.
|
|
Reactie gegeven door evamaria - 00:14 30-12-2014 |
|
|
|
Een interessant gedicht over blijdschap. Diggelen - vind ik wel mooi. Oprollen als een slang - vind ik niet zo bij blijdschap passen. Die zin zou er wat mij betreft uit kunnen.
|
|
Reactie gegeven door MirandaMei - 16:37 29-12-2014 |
|
|
|
Thomas,
Ik kan me in veel van wat je hieronder schrijft, vinden. Niet in alles, want bijvoorbeeld de grammatica in poëzie mag van mij afwijken. En dat zeg ik, die verder heel pietluttig ben wat grammatica betreft. Misschien komt dat omdat ik meertalig ben en dus weet, dat grammatica de mens dient en niet andersom. Een voorbeeld hiervan vind je in het Fries; daar loopt de volgorde van een werkwoordvolgorde in de bijzin anders dan in het Nederlands. Maar dat is niet altijd zo geweest, pas in de laatste honderd jaar heeft de huidige volgorde de voorkeur gekregen. Er bestaan dus nog teksten met de vorige volgorde en die worden niet per se als 'fout' gezien, hooguit als verouderd.
Dat terzijde.
Het 'therapeutisch' schrijven heeft daar niet zoveel mee te maken. Mijns inziens is het therapeutisch schrijven puur gericht op het verwerken van grote veranderingen (meestal negatief) in het leven van een mens. Men schrijft dan proza of gedichten om de gevoelens die hiermee gepaard gaan, te verwerken.
Ik denk dat iedere dichter onwillekeurig wel eens gevoelens verwerkt in een gedicht, maar dat kun je niet meteen als 'therapeutisch' schrijven bestempelen.
Dat is ook meteen een beetje een trigger; voor een goed gedicht mag er best op/met gevoel gespeeld worden, maar het is tegelijkertijd ook de kunst om afstand te houden van de inhoud. Het is niet zo vreemd dat gedichten af en toe overhellen naar het ene of juist het andere. Daarom zijn ook niet alle gedichten even goed.
Als dichter weet je tevoren niet(en soms ook naderhand niet) hoe het proces zich ontwikkeld heeft. Het gedicht 'is' er dan eenmaal en zelf ben je uiteraard als dichter nooit een neutrale lezer. Daarom is alle reflectie goed, ook die van Henk en jou.
groet,
M.
|
|
Reactie gegeven door thomas bosgaard - 14:21 28-12-2014 |
|
|
|
hoi miran,
je trekt je soms inderdaad weinig van de lezer aan en dat vind ik zo zonde want je hebt enorme potentie en ik kijk beslist tegen je op. heb je dit vroeger ook al eens duidelijk gemaakt. als schrijver moet je schizofreen zijn, ook de plaats vd onbevangen lezer in kunnen nemen.
Ik ben Thomas Bosgaard, woon in Zeeland en heb o.a. het schrijven van gedichten als hobby. Naast het gevoelsmatige let ik vooral op het taaltechnische aspect. Toegegeven: taal mag z'n vrijheid hebben maar taal is bestemd voor het overbrengen van ideeën en gevoelens en als de grammatica of de logica niet klopt blijft er weinig van ons gedicht of verhaal over. Dan is er sprake van 'therapeutisch' schrijven wat wij zelf na een aantal jaren ook niet meer begrijpen. Stel je voor: een dichter die, als hij oud geworden is, wat vergeelde geschriften in een laatje vindt, ze leest en denkt: waar hééft die man het over.
Ik maak mij sterk voor helderheid en duidelijkheid zodat de brug die de taal moet slaan niet instort voor de overkant bereikt is.
ik wens u veel leesplezier.
en de groetsjes he
|
|
Reactie gegeven door MirandaMei - 12:28 28-12-2014 |
|
|
|
Hi Thomas,
Je hebt gelijk hoor, ik schrijf misschien wel meer voor mijn eigen plezier dan om de lezer te plezieren.
Fijne dag,
M.
|
|
Reactie gegeven door thomas bosgaard - 15:52 27-12-2014 |
|
|
|
hoi miran, het gaat niet alleen om 'diggelen', die misvorming (want dat is het) heb ik heus wel begrepen.
er is inderdaad veel mogelijk maar nu heb je toch ruimschoots de grens van het begrijpelijke en logische overschreden
je jaagt de lezer weg maar dat doe je in een gekke bui wel meer
pluk je vruchten!
toch vr. groet hoor
|
|
Reactie gegeven door MirandaMei - 22:41 26-12-2014 |
|
|
|
@ Henk, Thomas
Ik vind dat een personificatie bij uitstek een poëtisch middel is. Het kost misschien iets meer moeite om zo'n gedicht te lezen, dat geef ik toe, maar daar heb ik ook niets tegen.
In poëzie is er veel geoorloofd, met name als de dichter iets wil uitdrukken met een woord wat in deze vorm niet bestaat, maar toch krachtig uitdrukt wat er wordt bedoeld.
'Diggelen' stoort mij dus niet, maar misschien over een poosje wel. Daar ga ik nog eens over nadenken.
Dank voor het nauwkeurig lezen,
M.
|
|
Reactie gegeven door thomas bosgaard - 15:02 26-12-2014 |
|
|
|
hoi miran
heb gewacht op 1e reactie om niet alleen te staan. volgens mij gaat het over blijdschap maar in de tweede stroof is het een blije warboel. poot? welke poot? en je kunt niet iets laten diggelen. misschien bedoel je aan diggelen (stukken) laten vallen?
kortom, doe er wat aan
groetjes
|
|
Reactie gegeven door Henk Gruys - 10:19 26-12-2014 |
|
|
|
Dat er in Friesland rare vogels rondlopen dat was bekend, maar zulke...
Een apart thema, maar het gedicht is voor mij toch van een te hoog puzzelgehalte. Dat moet helderder kunnen, zonder aan poëzie in te boeten.
En zelf werkwoorden maken: "diggelen" (is: aan diggelen gooien) vind ik niks – Armoe! Als ze impressief zijn kan het soms nog nèt, maar dat is hier ook niet het geval.
Groet, Henk
|
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
|
|