Hoofdmenu
    Hoofdpagina
    Gedichten
    Auteurs
    Zoeken
    Reacties
    Insturen
    Voorwaarden
    Greencard
    Contact

  Inloggen
 

  Registreren
  Wachtwoord vergeten

  Laatste 35 reacties
 
re: roerloosDiddy
re: roerloosDiddy
re: GasthuisMarcel
re: GasthuisMarcel
re: roerloosMarcel
re: Op dementieMarcel
re: DruktemakerMarcel
re: Druktemakerthomas ...
re: roerloosthomas ...
Marcel, Hann...DiotheC...
re: Op dementiewijnand
re: DruktemakerDiddy
re: Ogenschi...Marcel
re: Ogenschi...Diddy
hannyMarcel
Diddy en Mar...Hanny v...
re: Op dementieHanny v...
re: Pelgrims...Hanny v...
re: Saint-Luc ?Diddy
re: Kung fu ...Diddy
re: GasthuisDiddy
re: Op dementieDiddy
re: Pelgrims...Diddy
re: Op dementiethomas ...
re: Pelgrims...amarins
amarinsMarcel
DiddyMarcel
evamariaMarcel
re: Gasthuisamarins
re: Pelgrims...amarins
re: Pelgrims...amarins
re: Pelgrims...Diddy
re: Pelgrims...evamaria
re: Pelgrims...Marcel
re: VerzetDiddy
 Meer reacties

  Laatste 25 gedichten
 
roerloosDiddy
DruktemakerMarcel
OgenschijnlijkMarcel
Op dementiecoolbur...
Gasthuiswijnand
Kung fu figh...Claudel...
Saint-Luc ?Claudel...
PelgrimstochtMarcel
Jouw ademDiddy
VerzetHanny v...
een zesde va...Diddy
*-~-* P L U...Erik Le...
vroeger was ...DiotheC...
breuklijnamarins
Vergeet mij ...mima
De laatste r...milou
OntsporingHanny v...
Men$enrechten ?Claudel...
Ontmoeting m...Stanislaus
Te weinigMarcel
De briefErik Le...
de sexengelthomas ...
SjoegeDiddy
dichtende ni...wijnand
Recht zo die...Hanny v...
 Meer gedichten
Knallie is jarig - (Slot)
 Henk Gruys - 20:24 29-09-2017 Stuur e-mail  Profiel bekijken van Henk Gruys  Bekijk statistieken van dit gedicht 

                    Knallie is jarig - (slot)


Aan het brede water stond Javier te turen. Hij kneep zijn ogen telkens half dicht alsof hij keek naar iets dat hij niet vertrouwde. Er vertoonde zich midden in de rivier een rond gat, als een vergrote doucheput. Uit alle richtingen stroomde het water erheen. Wat wel een gegorgel gaf, maar verder nergens verandering veroorzaakte.
    Er kwam uit de verte een man aan lopen die een gezicht had als een ongewassen koolraap met het groene loof bovenop er nog aan. Pas toen hij al vlakbij was merkte Javier hem op. Maar toen had hij al een mep te pakken tegen de zijkant van zijn hoofd. Hij had de aanval niet zien aankomen, en suizebolde.
    "Ik kon even de verleiding niet weerstaan," zei de man niet onhartelijk, "het is een rare neiging, ik weet het, maar zo nu en dan moet ik even losgaan. Ik ben onder behandeling, maar helemaal honderd procent helpt het niet. Terwijl ik van huisuit helemaal niet zo'n violent figuur ben. De naam is overigens Toebleree, Bert. Hij stak zijn hand uit. Ik zal mij verder gedragen, zodat u niet bang hoeft te zijn. Het is altijd maar die ene keer, zo'n aanval."
    Javier wreef zich over de pijnlijke stee. Hij wilde in geen geval tonen bang te zijn, of weglopen. "Doet u dat vaker?" riep hij toornig. "Ga een rondje om, volgend keer met uw suikerbietenkop. Wat is dat voor manier?"
    "Och, laten we de vrede tekenen, meneer. Juist nu overal oorlogen uitbreken, en daarbij de raarste dingen gebeuren. Hij vingerde even door het wortelloof op zijn hoofd. "Bijvoorbeeld dat water," en hij wees op de rivier, "dat was gisteren ook al zo. Er is daar een bom in gevallen. Als u mee loopt dan kan ik u het laten zien."
    Javier aarzelde, maar hij was wel nieuwsgierig. Ze liepen een bochtig pad tussen ashopen op. De sintels rookten hier en daar nog. Even verderop stond een bouwsel dat geheel uit afgekeurde binnendeuren opgetrokken was, stuk voor stuk anders van kleur, met raampjes erin waarvan het glas door ijzeren plaatjes was vervangen. "Daar woon ik," zei Bert, "comfortabel is anders, maar daar tegenover staat dat het niks kost."
    Hij tilde met uiterste krachtsinspanning een paneeldeur een stukje op en zette hem schoor tegen de wand. Daarna ging hij naar binnen. Stikdonker was het er. "Er zij licht!" riep Bert jolig, en klapte in zijn handen. Er daalden nu uit het plafond aan dunne draden de meest verschillende lampen neer, die traag aangloeiden.
    "Het is dus een heel bijzonder huis," zei Bert. "Of eigenlijk het huis niet, maar de plaats waar het staat."
    Hij schoof het vloerkleed opzij en trok een luik open. Javier zag een keldergat, afgezet met een bekraste schilderijlijst. Een modderige tochtstroom blies langs zijn gezicht. "De vroegere wijnkelder, verklaarde Bert. "Schijnt van de Duitse Wehrmacht te zijn geweest. Nu niet meer in gebruik, want ik ben geheelonthouder. Hetgeen me tussen haakjes uitstekend bevalt." Hij liet, alsof hij doceerde, het schijnsel van zijn Philips knijpkat uitgebreid over de wanden spelen.
    Hij daalde af in de opening, en Javier volgde op handen en knieën; het kille rioolwater voelde hij met huivering in zijn broekspijpen trekken. De tunnel werd ruimer, maar het rumoer buiten nam niet af.
    Gelegenheid voor enige verklaring. "Je raadt nooit waar deze gang uitkomt," zei Bert, "je zult het niet geloven, maar in de stad Berlijn, ten tijde van de tweede wereldoorlog. Zomaar in een straat, ik ken die niet. Wat je hoort is het geallieerde bombardement in januari 1944. Maar laten we voorzichtig zijn, want het is niet zonder gevaar."
    Hij had het nog niet gezegd of er klonk een explosie, zo hard als Javier nog nooit had meegemaakt. Stenen en stukken hout vlogen hem om de oren, en hij hoorde meteen ook niks meer. Eindelijk durfde hij zijn ogen weer open te doen. Bert lag twee meter voor hem uit, voorover geslagen in de modder. Hij draaide zich op zijn rug, alsof hij wat vragen wilde, maar bleef bewegingloos voor zich uit te kijken.
    "Berlijn?" riep Javier, "ja flauwekul, dat kan toch niet? Welnee, dit is mijn straat, en dat mijn huis! Ik zal toch verdomme wel weten hoe mijn huis eruit ziet? Een bom is daar maandagochtend op gevallen, mijn hele dak naar de kloten, kijk maar!"
    "Nee, het is Berlijn, vierenveertig," zei Bert halsstarrig; maar zijn stem klonk niet meer zo zeker.
    Javier kroop uit de zandhopen richting buitenlucht, sloeg zijn kleren af en liep op zijn huis toe, steeds omhoog kijkend. – Dat het echt een bom geweest is, denk ik bij nader inzien toch niet, zei hij bij zichzelf. Dan was het wel erger geweest.
    Hij belde aan bij zijn huis, – zeer lang, alsof hij de belknop dwars door de deurstijl heen wilde drukken, zo wit werd zijn wijsvinger.
    – Ergens begon een sirene van het luchtalarm te janken. Heel vals en bijna arrogant in zijn macht over de omgeving.
    Gelijk schoot hem te binnen: O ja, Knallie is vandaag jarig.
    – Maar of we er eigenlijk wel heen moeten, zal ik later nog wel zien... Ik denk het niet.
    Er werd niet open gedaan. Hij tikte op het raam en bonsde steeds op de deur, probeerde binnen te kijken. Maar er was geen enkel teken van leven te bespeuren.

Reactie insturen
Graag eerst...

Inloggen of Registreren
re: Knallie is jarig - (Slot)
Reactie gegeven door evamaria - 21:01 30-09-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
De titel vind ik ook leuke humor.

re: Knallie is jarig - (Slot)
Reactie gegeven door Henk Gruys - 20:38 30-09-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Ik denk dat "als" in dit geval inderdaad beter is dan "van", want koolrapen hebben geen gezichten.
Heb ik veranderd, en nog een paar kleine dingetjes.
Mijn dank voor je lezen en reactie.

re: Knallie is jarig - (Slot)
Reactie gegeven door evamaria - 17:22 30-09-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Er kwam uit de verte een man aan lopen die een gezicht had van een ongewassen koolraap met het groene loof bovenop er nog aan. -- Leuke vergelijking. M.i. logischer: ..die een gezicht had ALS een ongewassen..

Wel een apart verhaal. Ook humor. Het slot is geen afronding maar dat is ook een keus.


De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
2006-2017 © Bizway - BTW nr. NL821748014.B01 - KvK 28086287