Hoofdmenu
    Hoofdpagina
    Gedichten
    Auteurs
    Zoeken
    Reacties
    Insturen
    Voorwaarden
    Greencard
    Contact

  Inloggen
 

  Registreren
  Wachtwoord vergeten

  Laatste 35 reacties
 
re: Op dementiewijnand
re: DruktemakerDiddy
re: Ogenschi...Marcel
re: Ogenschi...Diddy
hannyMarcel
Diddy en Mar...Hanny v...
re: Op dementieHanny v...
re: Pelgrims...Hanny v...
re: Saint-Luc ?Diddy
re: Kung fu ...Diddy
re: GasthuisDiddy
re: Op dementieDiddy
re: Pelgrims...Diddy
re: Op dementiethomas ...
re: Pelgrims...amarins
amarinsMarcel
DiddyMarcel
evamariaMarcel
re: Gasthuisamarins
re: Pelgrims...amarins
re: Pelgrims...amarins
re: Pelgrims...Diddy
re: Pelgrims...evamaria
re: Pelgrims...Marcel
re: VerzetDiddy
re: Pelgrims...Diddy
re: Jouw ademDiddy
re: vroeger ...Marcel
re: VerzetMarcel
re: Jouw ademMarcel
re: Jouw ademthomas ...
re: OntsporingHanny v...
re: Ontsporingamarins
re: vroeger ...Hanny v...
re: *-~-* P...Diddy
 Meer reacties

  Laatste 25 gedichten
 
DruktemakerMarcel
OgenschijnlijkMarcel
Op dementiecoolbur...
Gasthuiswijnand
Kung fu figh...Claudel...
Saint-Luc ?Claudel...
PelgrimstochtMarcel
Jouw ademDiddy
VerzetHanny v...
een zesde va...Diddy
*-~-* P L U...Erik Le...
vroeger was ...DiotheC...
breuklijnamarins
Vergeet mij ...mima
De laatste r...milou
OntsporingHanny v...
Men$enrechten ?Claudel...
Ontmoeting m...Stanislaus
Te weinigMarcel
De briefErik Le...
de sexengelthomas ...
SjoegeDiddy
dichtende ni...wijnand
Recht zo die...Hanny v...
Op bevel van...Claudel...
 Meer gedichten
Asclo en Efred - (slot
 Henk Gruys - 20:18 03-08-2017 Stuur e-mail  Profiel bekijken van Henk Gruys  Bekijk statistieken van dit gedicht 

                    Asclo en Efred - (slot)


"Kwam jij de jongen halen?" zei de man zonder hem aan te kijken. Het leek of hij zich niet bepaald op het naderend afscheid verheugde. Hij zweeg, bekeek zijn handen, beurtelings de onderkant, de bovenkant.
    "Zoals dat met jullie overeen gekomen was," zei Asclo.
    De jongen was inmiddels weer teruggekomen, en verschool zich angstig achter de dikke man. – "Ik wil hier blijven," zei hij, "ik wil niet met hem mee." – Een bange jongen, dacht Asclo. Twee roetvegen zaten er op zijn voorhoofd en wangen. De jongen keek op naar de oude. Die zei niets en keek naar de grond.
    "Het moet, Efred" zei Asclo, 'je vader heeft lang naar je gezocht en wil dat je weer bij hem komt wonen zolang de toestand onzeker is." – "Bent u een kennis?" vroeg de dikke man. – "Een oom ," zei Asclo.
    Hij legde zijn hand op de jongen zijn hoofd, en haalde gelijk een kleine mondharmonika uit zijn zak, expres meegenomen. Het jongetje pakte het blinkende instrument voorzichtig aan en bekeek het. Hij had zoiets kennelijk nog nooit gezien.
    In de verte daverde het geluid weer; een geloei en een geratel door elkaar, alsof er iets gigantisch in tweeën werd gescheurd. Het scheen in frequentie te stijgen, werd steeds luider en toen weer zachter, – maar het verdween niet helemaal.
    "Alweer," zuchtte de dikke, "zo is het om twaalf uur in de middag. In de stad stromen de straten leeg, dat zult u meemaken. Heeft u er nota van genomen, dat wij hier, ondanks alle reële dreiging, de zaken heel positief blijven bekijken? Daar moet men toch waardering voor opbrengen."
    Het jongetje begon, nu duidelijk werd dat de scheiding onontkoombaar was, en hij verder weinig steun kon verwachten, te snikken.
    De dikke aarzelde, scheen na te denken, te weifelen, maar zich er tot slot bij neer te leggen.
    "We gaan weg," zei Asclo tegen Efred terwijl hij zich naar hem overboog. "We gaan straks met de tram. En je zult eens zien hoe vet je dat zult vinden! En je krijgt allemaal vriendjes op school."
    "Ik wil niet naar school," zei de jongen, "hier wil ik blijven," en hij begon, met de mondharmonika in zijn hand, nog harder te huilen. Asclo pakte hem zachtjes bij de schouder en voerde hem met zich mee. Ze klommen uit de kuil.
    "Wees voorzichtig!" riep de dikke man nog. Hij gooide zijn pook in het vuur, ietwat verstoord naar het scheen. Daarna draaide hij zich om en liep weg in de richting van de lage huisjes.


In de stad

Asclo du Eriks liep met zijn neefje Efred, die niet meer huilde, maar nog ogen vol tranen had, in de stad. De straat waarnaartoe ze overstaken was smaller dan de hoogte van de gebouwen die er langs stonden; het was een beroemde winkelstraat uit betere tijden. Links en rechts muurden hoog de leemkleurige bouwwerken op met hun geblindeerde vensters.
    De mensen in de straat leken Asclo enigszins in staat van opwinding. "Het gaat gebeuren,' zeiden ze, "het zal niet lang meer duren!" Iedereen keek omhoog naar de vensters of daken.
    Het jongetje Efred maakte zich opeens los van zijn oom, die niet oplette, en hem alsnog wilde tegenhouden. Maar de jongen was hem te vlug af, en rende zigzag tussen de mensen weg. Asclo riep zijn naam. Maar er werd niet geantwoord. Wel speelde iemand verderop in de menigte een vrolijk deuntje op de mondharmonika; maar Efred was nergens meer te bekennen.
    Asclo liep naar de rand van het plein en keek om. Op dat moment barstten van het warenhuis op de bovenste verdieping drie vensters open, en stortte er een waterval van duizenden kleine, blinkende voorwerpen naar buiten. Rinkelend ketsten de gouden en zilveren serviezen en met diamanten bezette armbanden tegen het plaveisel, nog omhoog stuiterend door de val.
    De stortstroom hield weer snel op, alsof men in het gebouw op zoek was naar de noodafsluiter, om deze zo snel mogelijk dicht te draaien.
    Je zag een moment overal mannen en vrouwen met zilveren theepotten en borden lopen, ze hadden kostbare halssnoeren om, en hun zakken puilden uit van de gouden horloges.
    Er kwam een zwarte man op Asco toe, die een zonnebril voor zich uit hield. "Kopen? een gouden bril meneer, vier en twintig karaats. – Driehonderd! Een schijntje!" Hij zette de bril op als om hem te demonstreren.
    Asclo maakte een afwerend gebaar van: niet nodig, niet nodig. Hij keek steeds rond of hij Efred niet ergens kon ontdekken. Hij is teruggegaan naar de dikke man, dacht hij.
    –De zwarte man begon nu de meest vreemde grimassen tegen hem te trekken. Als van clowns of zwakzinnigen.
    – Het was of hij thuis voor de spiegel stond, en zijn gelaatsspieren op geen enkele wijze meer in bedwang kon houden.


Reactie insturen
Graag eerst...

Inloggen of Registreren
re: Asclo en Efred - (slot
Reactie gegeven door evamaria - 15:19 08-08-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Ja, die torens met grote gouden letters: TRUMP. En sommige lijken ook op torens van goud.

Als ik die video's van de Trump torens zie, denk ik: ja, het
is de realiteit en bv. gouden interieurs heb ik wel in het echt in o.a. Versailles gezien, maar het doet aan als iets uit een surrealistisch of SF verhaal, een film decor. En Trump en zijn familie ook wel.

re: Asclo en Efred - (slot
Reactie gegeven door Henk Gruys - 10:30 08-08-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Aha,die gouden letters dus... duidelijk.

Ik heb weinig of niets met de hete actualiteit voor in mijn verhalen, maar er zou wel een (fictief) verhaal over zo'n soort protserig figuur zijn te schrijven.
Bedankt voor je antwoord.

re: Asclo en Efred - (slot
Reactie gegeven door evamaria - 23:11 07-08-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Sorry, "gouden toren"---het is niet zo duidelijk.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Trump_Tower_(New_York)

https://youtu.be/qykbwyywPDw

https://youtu.be/KouKXa4pw3Y

Trump torens dus.

Ik denk dat ik erop kwam omdat je een hoog warenhuis beschrijft waaruit edelmetalen spullen naar beneden vallen. Ook noem je een of andere ramp..mogelijk een milieuramp: een stofwolk.

re: Asclo en Efred - (slot
Reactie gegeven door Henk Gruys - 10:11 07-08-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
- Zo'n "gouden toren" is naar mijn smaak weer net te veel. Dan wordt het te sprookjesachtig.
Overigens begrijp ik de opmerking over de "gouden torens m.b.t. de actualiteit" niet. Waar staan zulke torens dan?

- Op een andere site dan deze heb ik al aangekondigd dat ik een vervolg zou schrijven, omdat benieuwd was naar het effect daarvan. Of dat wel "werkt". Ik heb dat namelijk nog nooit geprobeerd.
Maar dat duurt nog wel even.

- Einde te abrupt? Ik vind van niet, maar misschien heb jij gelijk.
Na zo intensief, en soms langdurig, met het verhaal bezig te zijn geweest kan het voor de schrijver moeilijk zijn geworden om enige afstand te nemen.
Dan moet hij het verhaal laten liggen, er niet meer naar omkijken, soms weken niet, en het daarna nog eens bezien.

re: Asclo en Efred - (slot
Reactie gegeven door evamaria - 16:07 06-08-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
"Binnenkort zal het ons treffen als een overwelmende stofwolk die snel de hemel verduistert; en de autoriteiten zullen machteloos zijn daar iets tegen te doen. Omdat zij dan al veel te laat zijn."

Dat is eigenlijk het verwachte einde van dit verhaal. Maar een door dwaasheid bevangen, graaiende menigte enz. kan ook, natuurlijk. En een gek op het eind, ook.

Het verhaal eindigt naar mijn smaak toch wat abrupt met deze laatste regel, zo. Als er geen - slot - boven stond, zou ik denken dat er nog een vervolg kwam. Nog een paar regels. Evt. een stofwolk.
M.b.t. actualiteit zou het sterker worden als je ergens een "gouden toren" liet opduiken. Misschien? Het is maar een idee.
Ik vind dat je omgevingen altijd heel goed en beeldend beschrijft, overigens.

re: Asclo en Efred - (slot
Reactie gegeven door Henk Gruys - 20:49 04-08-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Dank voor je lezen en correcties, evamaria.

1. Die komma hoort geplaatst.

2. Dialect? Het is m.i. eerder informeel.

3. ...was begonnen te snikken/ ...was gaan snikken. Dat laatste is harder en wringt naar mijn gevoel een beetje met de stijl. Maar de zin zoals hij er stond, loopt niet, dat ben ik met je eens. Daarom een andere oplossing.

4. ..."hij scheen te weifelen "en" zich er tot slot bij neer te leggen" dat laatste is inderdaad beter. "maar" kan ook.

5. ..."waarnaar" lijkt bij het lezen te veel op "waarna", vandaar dat ik "waarnaartoe" heb gekozen.

6. Het verhaal wordt beindigd door een nieuw personage op te voeren: de man met die grimassen. Dat geeft een korte, nieuwe richting aan, helemaal aan het eind. Zoiets zie je wel vaker. Ik vind het een bruikbaar idee, vrij van clich's en huisbakken oplossingen.
Maar is dit nu een kwestie van smaak of van inzicht?

re: Asclo en Efred - (slot
Reactie gegeven door evamaria - 13:02 04-08-2017 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Een bange jongen ---,---dacht Asclo. Twee roetvegen zaten er op zijn voorhoofd en wangen

Hij legde zijn hand op de jongen zijn hoofd,--dit is spreektaal, dialect, denk ik ----op het hoofd van de jongen


Het jongetje was, nu duidelijk werd dat de scheiding onontkoombaar was, en hij verder weinig steun kon verwachten, begonnen te snikken.----

Het jongetje was gaan snikken, nu...

--want: leest prettiger.


De dikke aarzelde, scheen na te denken, te weifelen, of zich er tot slot bij neer te leggen. ---zin klopt niet. Ipv of: en

maar nog ogen vol tranen had, in de stad. De straat waarnaartoe ze overstaken was ---waarnaar--- toe is hier mi te veel.

Het verhaal eindigt maar zo. Niet echt een slot. Het is wel interessant.


De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
2006-2017 © Bizway - BTW nr. NL821748014.B01 - KvK 28086287