Hoofdmenu
    Hoofdpagina
    Gedichten
    Auteurs
    Zoeken
    Reacties
    Insturen
    Voorwaarden
    Greencard
    Contact

  Inloggen
 

  Registreren
  Wachtwoord vergeten

  Laatste 35 reacties
 
re: WeetjeDiddy
re: Dienstma...Diddy
re: Dienstma...Marcel
re: uilegDiddy
re: Kon ik a...Marcel
DiddyDiotheC...
re: Kon ik a...Diddy
re: Blind ge...Diddy
re: Blind ge...Diddy
re: uilegDiddy
re: uilegDiddy
re: uilegDiddy
MarcelDiotheC...
dioMarcel
DiddyDiotheC...
re: ik ben doodDiddy
re: Witgepoe...Diddy
re: me too (...Diddy
re: Eerste s...Diddy
re: Marcel e...milou
re: me too (...Erik Le...
re: pure lie...Diddy
re: uilegDiddy
re: uilegDiotheC...
re: uilegDiddy
re: uilegMarcel
re: Een blij...coolbur...
re: Poes Alm...Diddy
re: Poes Alm...Diddy
re: Poes Alm...DiotheC...
re: Poes Alm...Marcel
re: Een blij...Diddy
re: Een blij...Marcel
re: Poes Alm...Diddy
re: Een blij...Henk Gruys
 Meer reacties

  Laatste 25 gedichten
 
Dienstmaagd ...DiotheC...
Witgepoederd milou
me too (Droo...Erik Le...
Blind getrou...Claudel...
uilegDiotheC...
Poes AlmachtigDiddy
De behangerHanny v...
Zalig kerstb...coolbur...
Een blijde b...coolbur...
luiken dichtDiddy
DroomdichtMarcel
Eerste sneeuwmilou
loeneErik Le...
De vermoorde...Claudel...
vruchteloosDiotheC...
over de volg...Erik Le...
Tussen mensencoolbur...
In bewerkingDiddy
Kijk niet zocoolbur...
geluktDiddy
ROMEErik Le...
Le Clo-cloch...Claudel...
koortsDiddy
profetieDiddy
Zonnige tochtDiddy
 Meer gedichten
De verdwaling in het wiel
 Henk Gruys - 20:23 08-10-2016 Stuur e-mail  Profiel bekijken van Henk Gruys  Bekijk statistieken van dit gedicht 

                   

                    De verdwaling in het wiel


Ik kan mij niet ruimtelijk oriënteren.
    Het is onmogelijk onvoorbereid ergens naartoe te gaan. Ik verdwaal, raak in paniek en weet ik nog nauwelijks de omstanders, die op mijn hulpeloosheid zijn afgekomen, te vertellen wie ik ben.
Ik zou vanwege mijn gebrek natuurlijk gebruik kunnen maken van trams of bussen om mijn bestemming te bereiken, maar dat is theorie, want dan beland ik in de onvermijdelijke chaos van haltes, overstappunten en tijdschema's.
    De gegevens van de vervoersmaatschappijen kloppen immers nooit; daar weet iedereen die reist, van mee te praten. Te vaak zijn er belangrijke diensten uitgevallen, rijdt men zonder de geringste waarschuwing halte na halte voorbij.
    Daarom lijkt het toch het beste dat ik zoveel mogelijk op mijzelf blijf aangewezen. Dus als ik van plan ben iets of iemand in de stad te bezoeken, dan dien ik van tevoren een zorgvuldig reisschema op te stellen, en een plattegrond van het betreffende stadsdeel te ontwerpen .
    Hiervoor is het beste: het hulpmiddel van het wiel, bijvoorbeeld van een fiets. Dat wiel ligt plat op de vloer, en ik stel mijzelf op ergens aan de velgrand.
    Nu kies ik het middelpunt van mijn plan, de eindbestemming. Die is niets anders dan de naaf van het wiel.
    Vervolgens moet ik een van de spaken uitkiezen. Dat kan zijn een gracht, een drukke winkelstraat, een lange laan met oude bomen of de kromme looprand om een druk plein.
    Maar het lukt niet altijd. Mijn wiel bevat meer spaken dan nodig en die overdaad bemoeilijkt de keuze. Bovendien zijn sommige spaken krom, verroest, afgebroken, of ze hangen er maar een beetje bij en komen niet meer op de naaf uit.
    Ondanks dit zo praktische hulpmiddel verdwaal ik meestal toch, en slaag ik er niet in het beoogde doel te bereiken.

Onlangs stuurde een vriend, die een examen had gehaald en dat wilde vieren met bekenden, mij ook een uitnodiging – welke ik natuurlijk het liefst meteen had afgeslagen. Maar dat was onmogelijk zonder een pijnlijk verzuim en een sluitend excuus van mijn kant, temeer daar hij nog de enige mij overgebleven vriend is.
    En ik besloot het er op te wagen. De avond tevoren zocht ik met behulp van het wiel een route uit en liet alles zoveel mogelijk volgens dit plan verlopen.
    Maar ergens moest ik mij hebben vergist. Ik raakte na korte tijd verzeild in een smalle steeg . Die was meer dan een kilometer lang. Ik liep al twintig minuten, zonder dat het eind in zicht kwam. Daarna strandde mijn tocht bij winkels en voelde een hevige duizeligheid naderen.
    Doordat ik de omgeving niet meer herkende, en zelfs de stad niet, raakte ik zo in het nauw dat omstanders dachten dat ik een hartaanval had gekregen, en werd ik door een ambulance afgevoerd.
    Ik overwoog hierna lange tijd om nooit meer mijn huis te verlaten, – in sombere ogenblikken zelfs maar een eind aan mijn leven te maken. –

Maar sinds enige weken bezit ik een hond. En ik hoef hem maar in te fluisteren waar ik heen wil, en hij staat gewoon te popelen mij er naartoe te geleiden. Zonder verwijl komt hij zelf met zijn riem aanzetten.
    En als iemand in de stad het waagt om ons tweeën lastig te vallen, dan laat hij zijn tanden zien en gromt hard, bijna als een beer.
    Hij is groot en sterk en kan met gemak iedere slechterik weerstaan.
    Mijn hond is zo grootaardig, en zo onweersprekelijk van karakter, dat ik wel eens denk dat hij misschien een Hondengod is.

Reactie insturen
Graag eerst...

Inloggen of Registreren

De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
2006-2017 © Bizway - BTW nr. NL821748014.B01 - KvK 28086287