Hoofdmenu
    Hoofdpagina
    Gedichten
    Auteurs
    Zoeken
    Reacties
    Insturen
    Voorwaarden
    Greencard
    Contact

  Inloggen
 

  Registreren
  Wachtwoord vergeten

  Laatste 35 reacties
 
re: AlkmaarHanny v...
re: gaan zoa...Hanny v...
re: Alkmaarwijnand
Wijnand> SlaHanny v...
Erik> SlaHanny v...
re: SlaErik Le...
re: Slawijnand
re: SlaHanny v...
re: SlaErik Le...
re: SpoedklusErik Le...
re: kek!wijnand
re: SlaHanny v...
re: SlaHanny v...
re: SlaMarcel
re: Slaerbee
re: omaClaudel...
re: Casa BlancaHanny v...
re: Casa BlancaHeracli...
re> Wijnand,...Hanny v...
re: RONALDO ...DiotheC...
DIO :) Hanny :)Erik Le...
WijnandMarcel
re: Toscaans...wijnand
re: RONALDO ...DiotheC...
re: Een glaa...DiotheC...
re: draagkrachtDiotheC...
re: Te gek v...DiotheC...
re: Anderswijnand
re: Het spoorMarcel
re: Te gek v...Heracli...
re: Te gek v...wijnand
re: AndersHanny v...
re: Het spoorHanny v...
re: RONALDO ...Hanny v...
re: draagkrachtHanny v...
 Meer reacties

  Laatste 25 gedichten
 
gaan zoals h...DiotheC...
Alles voor d...Claudel...
AlkmaarHanny v...
Spoedkluswijnand
kek!Erik Le...
Een Afrikaan...Claudel...
SlaHanny v...
Kunf fu figh...Claudel...
daarDiotheC...
Casa BlancaHanny v...
Toscaanse ZonMarcel
Te gek voor ...Hanny v...
draagkrachtanno
Een glaasje ...Claudel...
Steenarm str...Claudel...
RONALDO MAAK...Erik Le...
Het spoorMarcel
Putain putainClaudel...
Nieuw is net...coolbur...
Anderswijnand
All you need...Claudel...
Jeruzalemcoolbur...
Het korteter...coolbur...
VrijheidMarcel
Liefde was e...milou
 Meer gedichten
Zoeken 5
 Hendrik Laanen - 18:05 18-09-2008 Stuur e-mail  Profiel bekijken van Hendrik Laanen  Bekijk statistieken van dit gedicht 

Zoeken 5


 


Een goed priester weet wanneer hij praten en zwijgen moet. Hij nipte dus stil aan zijn koffie  en keek naar de boomgaard, waar de boomtakken zwaar neerhingen van grote rose vruchten.


Bern keek om zich heen naar de heuvels en de weggetjes die langs alle huisjes liepen. Hij zag zijn vader daar lopen met zijn bedachtzame tred.


In het grote huis, waar ze woonden in Bern’s jeugd, had zijn vader een eigen grote kamer, waarin allerlei apparatuur stond, voor die tijd zeer geacheveerd.


Bern zat dikwijls in een hoekje, terwijl zijn vader gesprekken voerde in een soort microfoon, in allerlei talen. Machines ratelden en papierstromen rolden er knisperend uit.


Dikwijls kwamen er plechtige mannen langs in zwarte pakken of kaftans. Veelal hadden ze zware baarden en grote haakneuzen. Dan moest hij de kamer uit. Sommige aaiden hem over zijn hoofd, waar hij dan altijd een beetje van terugdeinsde. Daar moesten ze dan altijd erg om lachen.


Als ze weg waren ging hij weer naar binnen. Dan lagen er soms exotische kadootjes. Een maal een miniatuur kromzwaard, met glinsteremde steentjes en goudkleurige beschildering. Later hoorde hij dat dat echt goud was en de steentjes saffieren.


Zijn vader praatte niet veel met hem. Maar af en toe kwam er een korte opmerking. Eigenlijk ook edelstenen.


‘Bern, ook als mannen zwart zijn, zijn het nog steeds mensen.’


en


‘Als mensen anders praten, moet je hun taal gaan leren.’


Bern zag wel zijn eenzaamheid en ging zoveel mogelijk bij hem zitten. Af en toe vertelde hij van school of van vriendjes. Dan luisterde zijn vader altijd aandachtig en vroeg Bern wat hij die dag op school had gehad. Ook vroeg hij wat hij van zijn vriendjes vond. Zo leerde Bern analyseren en formuleren.


Zijn moeder was een stille vrouw, die kalm het gezin bestierde en praatte met de gasten. Zij deed dat ook in hun taal.


Ze hielp hem dikwijls met zijn huiswerk en dan bleek dat zij dingen soms beter wist dan in de boeken stond. Daar maakte hij dan altijd goede sier mee op school.


Bern werd zo een breed gevormd man, die hield van mensen, maar wel altijd op zijn hoede was, omdat hij wist dat mensen niet altijd integer waren.


Met die intellectuele bagage keek hij nu naar de priester. ‘Dus u hebt mijn vader gekend?’


De kleine man spreidde zijn handen. ‘Kennen. Kees was een gesloten man. Hij had geleerd in zijn leven dat veel praten verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Maar hij heeft het wel veel over ....’ Hij aarzelde. ‘...jou gehad.’


Bern glimlachte. ‘Zeg maar Bern.’


De ander zuchtte opgelucht. ‘Ik heet Maxime.’


‘Mooie naam.’


‘Ja. Er is zelfs een hond naar mij genoemd. Een oude dame uit de parochie had een Franse basset en daar vond ze die naam goed bij passen. Voor haar een groot eerbetoon. Toen ze dood ging, heeft de hond het nog twee weken volgehouden en is toen rustig zelf overleden.’


Hij stond op. ‘Ga mee een eindje lopen. Dan laat ik je de weg zien die je vader en ik altijd samen liepen.’


 


 


hendrik

Reactie insturen
Graag eerst...

Inloggen of Registreren
re: Zoeken 5(>Hanny),
Reactie gegeven door Hendrik Laanen - 22:02 20-09-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Hier de beloofde reactie, HANNY!!! (oh oh)
-------
De richting waarin het Zoeken-verhaal zich ontwikkelt (min of meer buiten mijn directe althans bewuste invloed) is van lieverlee minder avontuurlijk en gebeurlijk en neigt naar het beschouwelijke.
Bovendien wordt de aandachtsspanne van de lezer overvraagd door het aantal afleveringen, alle gebeurtenissen en ook gewoon de pure lengte van de afleveringen zelf. Je moet goed (willen) onthouden wat ervoor is gebeurd.
En tenslotte moet je maar houden van dit soort proza (op een pozie site!)

Het schrijft wel heerlijk, want steeds gebeuren er dingen die ik zelf niet had voorzien, wat trouwens de logica ook niet bevoordeelt.

Summa summarum: het was leuk om te doen, maar aan alles komt een eind, ook al wil je dat zelf niet. Zo is het leven.

Maar wel veel dank voor al je reacties en aanbevelingen!

Hartelijke groet
hendrik


re: Zoeken 5
Reactie gegeven door Hendrik Laanen - 11:25 20-09-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Tja Hanneke,

Des schrijvers lot. Maar sta mij toe daar vanavond iets diepergaand op te antwoorden. Ben vandaag weg.

Groet
hendrik



re: Zoeken 5
Reactie gegeven door Hanny van Alphen - 23:38 19-09-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Was de vader van Bern telegrafist? Moest hij informatie
verschaffen? Of juist lospeuteren? Er komen veel vragen bij dit deel 5 Hendrik. Nog niemand gereageerd, dat is wel jammer want je blijft een goed verhaal maken. Ik vind het in ieder geval wel spannend.

Groet
Hanny


De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
2006-2018 © Bizway - BTW nr. NL821748014.B01 - KvK 28086287