Hoofdmenu
    Hoofdpagina
    Gedichten
    Auteurs
    Zoeken
    Reacties
    Insturen
    Voorwaarden
    Greencard
    Contact

  Inloggen
 

  Registreren
  Wachtwoord vergeten

  Laatste 35 reacties
 
re: Het spoorMarcel
re: AndersDiddy
re: Het spoorDiddy
re: zienDiddy
re: zienDiddy
re: zienMarcel
re: zienwijnand
re: Schuld e...wijnand
re: Vrijheidwijnand
re: Nieuw is...coolbur...
re: Nieuw is...DiotheC...
re: Dubbel m...evamaria
CoolMarcel
re: Vrijheidcoolbur...
re: Jeruzalemcoolbur...
re: Anders/E...wijnand
re: Andersevamaria
re: Jeruzalemwijnand
re: Op dementieMarcel
re: Op dementiecoolbur...
re: Liefde w...coolbur...
re: Liefde w...evamaria
re: Vrijheidcoolbur...
re: Het waterevamaria
re: Het waterHenk Gruys
re: Het waterevamaria
re: Ontbijtevamaria
re: De hoofd...coolbur...
re: Ontbijtcoolbur...
re: OntbijtHenk Gruys
re: Carpe No...DiotheC...
re: Carpe No...Hanny v...
re: Carpe No...Diddy
re: overvloedDiddy
re: overvloedMarcel
 Meer reacties

  Laatste 25 gedichten
 
Steenarm str...Claudel...
RONALDO MAAK...Erik Le...
Het spoorMarcel
zienDiddy
Putain putainClaudel...
Op de bankwijnand
Nieuw is net...coolbur...
Anderswijnand
All you need...Claudel...
Jeruzalemcoolbur...
Het korteter...coolbur...
VrijheidMarcel
Liefde was e...milou
Ontbijtcoolbur...
De hoofdstadBuigt
Het waterHenk Gruys

Henk Gruys
Carpe NoctemMarcel
Bloed en stenenHanny v...
Schuld en bo...Claudel...
Lezen maarcoolbur...
Hij was in d...Claudel...
overvloedDiddy
Nomen est omenHanny v...
Al balsemde ...Henk Gruys
 Meer gedichten
Zoeken 4
 Hendrik Laanen - 20:46 16-09-2008 Stuur e-mail  Profiel bekijken van Hendrik Laanen  Bekijk statistieken van dit gedicht 

 


Het zoeken 4


 


Bern werd wakker door kloppen op de deur. ‘Als je ontbijt wilt, ik heb verse broodjes beneden.’


Hij stapte zijn bed uit, deed plichtmatig wat gymnastische oefeningen en deed een kattewasje. Hij kon straks wel douchen. Ontbijt was eerste prioriteit. Hij trok een broek en hemd aan en liep naar beneden op blote voeten.


Daar zat een pronte gastvrouw, fris gewassen en gedaan, achter een weelde aan ontbijt-elementen.


‘Zo, goed geslapen, Ben?’


Hij realiseerde zich, dat hij zich gisteren maar vluchtig bekend had gemaakt. ‘Ik heet Bern. Goeie morgen. Wat zie jij er lekker fris uit.’


‘Oh sorry. Natuurlijk. Bern. Het was ook zo hectisch gisteren met die wasmachine.’


Ze grinnikte en hernam: ‘Fris? Ja, kijk maar goed. Tegen tienen is de eerste glans er wel af.’


‘Maar die wordt vervangen, denk ik.’


‘Nou en of. Sensueel en vrouwelijk, als ik alle schilderwerk heb verricht.’


Ze schoof een broodmand naar hem toe. ‘Koffie?’


‘Ja, heerlijk. Nee, niets erin. Zwart. Diepzwart.’


Zwijgend aten en dronken ze. ‘Rook jij, Bern?’


Dat was een gewetensvraag. ‘Soms.’


‘Zoals nu?’


‘Ja.’ Met terneergeslagen ogen.


‘Kom, dan gaan we buiten zitten. Het is daar een tjilp en kwinkel van jewelste.’


 


Bern keek naar zijn gastvrouw.


Ze merkte het. ‘Wat zie je?’


‘Die frisheid. Ruiten overhemd en spijkerbroek. Zelfs een BH.’


‘Hè hè, verbaast je dat.’


‘Dat niet zozeer. Ik probeer het te rijmen met ...’


Hij maakte zijn zin niet af.


‘Met gisteravond? Ach, een mens heeft verschillende personae.’


Personae? Was dit dezelfde zinnelijke vrouw van gisteren? 


Ze grinnikte. ‘Je lijkt op een vermoeide kater die de dag met reserve tegemoet ziet. Als de dood dat er een poesje voorbij komt.’


Hij verslikte zich in zijn koffie. Ze moest hem op de rug slaan om hem weer bij te brengen. Daarmee was alle zwoelte verdwenen en wijdde hij zich verder aan voedsel en lafenis.


 


Beiden aten en dronken en rookten. In alle stilte. Tot Ina hem vragend aankeek.


‘Waar ben je nou precies naar op zoek? Al dat Franse gezwets van Proust is natuurlijk kul.’


‘In het geheel niet. Ik weet wat ik zoek. Alleen weet ik niet of ik zal willen hebben wat ik vind.’


‘Verklaar je nader.’


‘Mijn vader.’


Hij had de rijm niet kunnen vermijden, maar zat nu natuurlijk wel in een dwangpositie. Verklaren hoe en wat.


‘Hier?’


‘Mogelijk.’


‘Heeft hij hier gewoond?’


‘Misschien.’


Ina keek hem onderzoekend aan. “Weet je, ik woon hier al sinds mijn geboorte.’ Ze hief de hand bezwerend op, toen hij wilde reageren. ‘Ruim veertig jaar. En geen complimenten, alsjeblieft.’


‘Was ik niet van plan.’


Ze grinnikte. ‘Mooi.’ Ze vervolgde: ‘En als je ergens lang woont, ga je mensen kennen. Gezichten. Houdingen. Bewegingen.’


Bern bleef stil.


Ze boog zich naar hem over en bestudeerde zijn gezicht. Dan ging ze rechtop zitten. ‘Ja.’


‘Ja. Ik zie het nu.’


Bern zei niets.


‘Die mond. Neus. Heel licht grijze ogen. Vooral die.’


 


Ze stond op. ‘Kom eens mee.’


De erotsche uitstraling van gisteren was geheel verdwenen. Ze pakte hem bij de hand en liep met hem naar de pastorie. ‘Eerwaarde!’, riep ze.


De kleine priester van gisteren kwam naar buiten, met een servet omgeknoopt.


‘Je bent laat, John!’


‘Ja, toen ik vanochtend in de kerk keek voor de vroegmis, was er geen mens. Toen ben ik maar weer naar huis gegaan en heb ik een croissantje genomen.’


‘Ja. Je handel loopt terug. Maar ik heb werk voor je.’


‘Oh ja?’ Hij keek Bern aan. ‘Dag meneer. Hoe is het met u?’


‘Oh, jullie kennen elkaar.’


‘Nee nee,’ zei de priester  haastig. ‘Alleen gisteren even dag gezegd.’


‘En zag jij toen niks?’


De kleine man keek even schuw naar Bern.


‘Nee.’ zei Ina, ‘Goed kijken.’


‘Nee. Of...’


‘Ja?’, drong Ina aan.


‘Nou, die ogen, bijna doorzichtig.’


‘Ja?’ Ina keek indringend naar de kleine man.


‘Nou, jaren geleden woonde hier iemand, ik was nog maar net hier, een eenvoudige kapelaan.’


‘Nou?’


‘Hij heette Kees. Die had ook van die ogen.’


Bern was doodstil, met strak gespannen handen.


‘Maar ik zag hem niet zo veel in de kerk. Soms dronken we een glas wijn ’s avonds, hier in de tuin of binnen in de keuken in de winter.


‘Kees, zei u?’, zei Bern.


‘Ja, behalve toen ik hem doopte. Toen wilde hij zijn volle naam. Cornelis.’


Doopte. Het duizelde Bern. Kees, gedoopt. Maar dan...


‘Kwam hij wel eens bij u in de biecht?’


De priester keek afwerend. ‘Daar praat ik niet over.’


‘Ik vraag niet waarover. Alleen of...’


De kleine man spreidde de handen. ‘Och... Hij vertelde wel eens wat, als we wat dronken.’


Hij keek nog eens naar Bern. ‘Maar laten we even in de tuin gaan zitten. Ik heb net koffie gezet.’


Toen ze zaten, nipte de eerwaarde van zijn koffie en keek voor zich uit. ’Zo.’


‘Wat zo’, zei Ina.


De ander negeerde haar en keek weer naar Bern. ‘Dus jij bent zijn zoon. Zo zo.’


Hij keek even naar Ina. Die glimlachte.


‘Ik denk dat ik maar eens wat boodschappen ga doen.’


‘Goed idee.’


‘Zeker, Vader. Heeft u nog iets nodig?’


‘Kijk maar. Wat brood en groenten.’


‘Zeker, Vader. Komt voor elkaar, Vader.’


Ze stond op en maakte een ironische buiging. ‘Heren’.


 


 


hendrik

Reactie insturen
Graag eerst...

Inloggen of Registreren
re: Zoeken 4
Reactie gegeven door Hendrik Laanen - 00:15 17-09-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Ja, dat komt omdat ik a: slechte ogen heb en zo'n i-tje mis ik dan niet
en b. ik geen NL-spellingscontrole heb (laptop in Praag gekocht met alleen Engels als 2e taal).

Bedankt; zal voortaan met een betere bril checken.

hendrik

re: Zoeken 4
Reactie gegeven door Hanny van Alphen - 23:54 16-09-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
P.S. Klein tikfoutje nog. De erotIsche uitstraling.

re: Zoeken 4
Reactie gegeven door Hendrik Laanen - 23:50 16-09-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Hanny,

Beeldend. Ja, dat klopt ik denk in beelden. Reden waarom mijn tweede liefhebberij fotografie is. Abstract denken, nodig voor literatuur en pozie in de ware zin des woords, vermag ik niet. Leesvoer is voor mij dus een eerbetoon. Zeker gepaard met drank (voor mij dan Sauvignon). Dank je wel.
Bern's vader staat nog in de steigers, maar daar komt-ie (deo volente) wel uit. Ze zeggen bij reacties wel eens 'graag gelezen'. Nou, dat geldt ook voor jouw commentaar.

Hartelijke groet
hendrik


re: Zoeken 4
Reactie gegeven door Hanny van Alphen - 22:48 16-09-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Hendrik, wat schrijf je toch mooi beeldend. Ik ben nieuwsgierig naar het wel en wee van de vader van Bern
daar in dat kleine gehucht.

Leesvoer genietend tot mij genomen tesamen met een
heerlijk rood portje.

Groet
Hanny





De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
2006-2018 © Bizway - BTW nr. NL821748014.B01 - KvK 28086287