Hoofdmenu
    Hoofdpagina
    Gedichten
    Auteurs
    Zoeken
    Reacties
    Insturen
    Voorwaarden
    Greencard
    Contact

  Inloggen
 

  Registreren
  Wachtwoord vergeten

  Laatste 35 reacties
 
re: AlkmaarHanny v...
re: gaan zoa...Hanny v...
re: Alkmaarwijnand
Wijnand> SlaHanny v...
Erik> SlaHanny v...
re: SlaErik Le...
re: Slawijnand
re: SlaHanny v...
re: SlaErik Le...
re: SpoedklusErik Le...
re: kek!wijnand
re: SlaHanny v...
re: SlaHanny v...
re: SlaMarcel
re: Slaerbee
re: omaClaudel...
re: Casa BlancaHanny v...
re: Casa BlancaHeracli...
re> Wijnand,...Hanny v...
re: RONALDO ...DiotheC...
DIO :) Hanny :)Erik Le...
WijnandMarcel
re: Toscaans...wijnand
re: RONALDO ...DiotheC...
re: Een glaa...DiotheC...
re: draagkrachtDiotheC...
re: Te gek v...DiotheC...
re: Anderswijnand
re: Het spoorMarcel
re: Te gek v...Heracli...
re: Te gek v...wijnand
re: AndersHanny v...
re: Het spoorHanny v...
re: RONALDO ...Hanny v...
re: draagkrachtHanny v...
 Meer reacties

  Laatste 25 gedichten
 
gaan zoals h...DiotheC...
Alles voor d...Claudel...
AlkmaarHanny v...
Spoedkluswijnand
kek!Erik Le...
Een Afrikaan...Claudel...
SlaHanny v...
Kunf fu figh...Claudel...
daarDiotheC...
Casa BlancaHanny v...
Toscaanse ZonMarcel
Te gek voor ...Hanny v...
draagkrachtanno
Een glaasje ...Claudel...
Steenarm str...Claudel...
RONALDO MAAK...Erik Le...
Het spoorMarcel
Putain putainClaudel...
Nieuw is net...coolbur...
Anderswijnand
All you need...Claudel...
Jeruzalemcoolbur...
Het korteter...coolbur...
VrijheidMarcel
Liefde was e...milou
 Meer gedichten
Jacob en de blues
 Hendrik Laanen - 11:04 08-08-2008 Stuur e-mail  Profiel bekijken van Hendrik Laanen  Bekijk statistieken van dit gedicht 

Jacob en de blues


 


De man Jacob zat in de warme namiddagzon op het terrasje van Juana te dommelen, toen hij wakker schrok van denderende muziek. Een zwarte dame van imposante statuur stapte uit een lage open MG, maar liet de muziek aan.


Ze keek even rond en nam toen plaats aan het tafeltje naast Jacob.


Neerbuigend zei ze tegen Jacob: ‘You know what kinda music this is?’


‘Not just the kind, lady. Lou Reed. Walk on the wild side. Met de fameuze sax-solo aan het eind. Ronnie Ross.’


De dame viel stil. ‘Hoe weet je dat allemaal. You’re no black man.’


‘Maar ik heb een zwarte ziel. Like Reed.’


‘But he’s a Jew.’


‘That’s what I’m saying.’


Ze viel stil en keek hem indringend aan. ‘Ah.’


‘Precisely, lady.’


Ze stond op en zette de muziek af. ‘I apologise.’


‘Accepted.’


‘I was a little provocative. Maar ik ben het eens over Ross. A few bars, but high heaven. You live here?’


‘Min of meer.’


‘Speelt u?’


‘Een beetje. Eight to the bar.’


‘Ah. Boogie woogie.’


‘Nou ja, wel iets meer, maar ik gebruik maar een paar vingers.’


Ze keek naar zijn handen.


‘Je hebt er ook maar zeven.’


‘Genoeg.’


‘How come?’


Jacob haalde zijn schouders op. ‘Shit happens.’


Ze knikte. ‘Don’t it just. Kun je begeleiden?’


‘Ligt er aan.’


‘Ja.’


Juana kwam naderbij. ‘I’ve got a piano in the backroom.’


De zwarte dame keek op en zag een soulmate. Zigeuners en negers begrijpen elkaar.


‘OK man. Let’s go. I’m Florence. Florrie for friends’


‘I’m Jacob.’


‘And I’m Juana. And I can play the bongo.’


In een achterkamer stond een oude staande piano. Jacob liet zijn vingers er tastend over heen gaan. Een kleine klank, enigszins blikkerig. Hij speelde een paar maten van de St Louis Blues. Florence knikte goedkeurend. ‘Perfect sound.’


Ze haalde diep adem en een rauw schor geluid kwam los. ‘I hate to see that evening sun go down.’


Het ging Jacob door merg en been.


‘You’re a singer, lady. Believe you me. Bessie would have been proud of you.’


Bessie Smith uit een verleden, een zangeres om bij te huilen.


Florrie knikte. ‘I know. Maar ik krijg maar zelden de kans te zingen zoals het moet. Like now.’


En ze zong verder. Juana volgde zacht maar indringend op de kleine trommel, accenten gevend waar goed, stuwend waar nodig en ondersteunend waar geboden.


Jacob was in zijn eigen hemel en verloor tijd en plaats uit het oog. Maar er kwam een eind aan. Florence moest weer terug naar de aarde.


 


Weer buiten gekomen zagen ze Henri als gendarme gekleed, dat wil zeggen alleen de hoge ronde pet, bij Florrie’s auto staan. Ze liep op hem af. Jacob bleef even achter en hield Juana tegen. ‘Laat maar even.’


‘Hello officer.’


Henri verraste ieder. ‘Good day, madam. Is this your vehicle.’ In high brow Queen’s English.


‘Yes sir. It sure is.’


‘Rather careless, het ding zo hier onbewaakt te laten staan.’


‘Ja. U hebt gelijk. Maar ik heb wat vrienden leren kennen. The kind of musicians I’ve always looked for.’


Henri keek Jacob vragend aan.


‘Ja. Een  wijf van goud.’


Florrie proefde even zijn woorden op de tong. ‘Gggoude. Sounds like gold. And I think I know wijf. Wife. Or woman if I interpret correctly.’


‘Exact.’


Henri keek haar nog even aan. ‘Nou, als Jacob het zegt, welkom. Maar zet die auto toch maar even achter het kantoor’.


‘Thank you. But I gotta leave. Life expects me elsewhere.’


Ze gaf Jacob en Juana een hug en Henri een stevige hand.


‘See you. Somewhere in heaven.’


Ze ronkte weg. Deze keer met Ella Fitzgerald. How high the Moon.


 


 


h.

Reactie insturen
Graag eerst...

Inloggen of Registreren
re: Jacob en de blues
Reactie gegeven door Hendrik Laanen - 01:38 09-08-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Hoi Hanny,

Blijkbaar ben ik helemaal de kluts kwijt, met de namen (excuus) en met Jacob. Nog lief dat je "net niet" zegt.
Ja, lavendel was wel wat anders. Het is eigenliojk begonnen met 'Jakob Meister' en daarna liep het uit de hand.
Ik ga in retraite.
Zeer bedankt dat je toch nog reageert. Doet de zwerver goed.

Hartelijke groet
hendrik


re: Jacob en de blues
Reactie gegeven door Hanny van Alphen - 23:38 08-08-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Haha Hendrik, je bent weer namen aan 't husselen (zie antwoord Nelleke - Hanneke?). Maar nu even over Jacob en
de blues. Het verhaal, de dialoog tussen mevrouw en
Jacob allemaal mooi maar dit keer voor mij net niet dat
gevoel wat ik graag zou willen hebben bij the blues.
Het sfeertje wat ik wel proefde bij lavendel.

Groet
Hanny

re: Jacob en de blues
Reactie gegeven door Poetessa - 16:23 08-08-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Hoi Frederik,

de lavendel is zeker een goede tweede ;-)

liefs,

re: Jacob en de blues
Reactie gegeven door Hendrik Laanen - 16:21 08-08-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Hi Hanneke,

jouw scenario heeft zeker zijn attractie en is ook wat duidelijker. Maar dat zwart versus Joods is er eigenlijk ongemerkt ingeslopen toen ik op Google las, dat Reed joods is (was?). Florrie was wel zwart geplkand want ik ben een adept van zwarte muziek. Maar toen begon het zich zelf te schrijven en moet de schrijver dan natuurlijk wel opletten dat het logisch en helder blijft.
De etiketten waren wel gepland om een zekere wisselwerking tussen mensen te krijgen, maar misschien iets te weinig subtiel.
Dus jouw conmmentaar heeft me weer op aarde terug gebracht.

En bedankt voor je lovende woorden over de serie. Of ik het met je eens ben over nr.1? Ik weet het niet. Ik vonde zelf de lavendel een van de betere. Maar ik ben dan ook niet objectief.

Maar weer bedankt. Bruikbaar en door mij ook als positief ervaren commentaar is altijd welkom.

Liefs (ja ja)
hendrik

re: Jacob en de blues
Reactie gegeven door Poetessa - 15:21 08-08-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Ha Hendrik,

de bedoeling van het dialoogje is helemaal duidelijk, (was-ie al, hoor :-) Ook de zangeres goed getypeerd, niks mis mee. Maar mss. zou het ook zo kunnen:

1. er klonk saxofoonmuziek
2. de zangeres kijkt neerbuigend - maar zegt niks
3. Jacob zegt: Ronnie Ross
4. de zangeres, verrast, zegt (zoiets als) - je kent het?
en dat voor een wit persoon
5. Jacob zegt, ja van Lou Reed, en die was (is?) ook niet zwart. (toch?)
6. De zangeres, nee die was Joods
7. Jacob zegt - ik ook.

Maar dan in jouw woorden.

Zoiets. Het verwarrende met Lou Reed is dat de lezer (althans ik) op dit spoor doordenkt (zo van hee die Lou Reed, was die nou eigenlijk zwart of niet? Of Joods? Of allebei?) En dat doet er eigenlijk niet zoveel toe.

Is het trouwens belangrijk om op dit punt in het verhaal zoveel etiketten zo stevig op te plakken?

Mijn gevoel erover, hoor.

En het compliment geldt de hele serie, (maar nog steeds vooral deel 1.)

liefs,

re: Jacob en de blues
Reactie gegeven door Hendrik Laanen - 13:18 08-08-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Hallo Nelleke,

Wat goed dat je ondanks je drukte toch zo grondig in gaat op deze Jacob. Ik stel dat zeer op prijs.

Ik ga hieronder even in op je opmerkingen, voorzover ik dat kan, want ik schrijf niet alles weloverwogen en dan kan ik niet goed uitleggen weaarom ik het zo deed em niet zo. Daar gaat-ie, jouw reactie tussen aanhalingstekens.

"Dit lijkt wat onnatuurlijk, zo'n binnenkomst."
Dit was om haar direct neer te zetten, als zelfbewuste zwarte vrouw, met een onderliggende toon van minachting voor de domme blanke, die het wel niet zal weten.

"Dit ook wat vreemd, iedern (zelfs ik) kent Lou Reed".
Natuurlijk, maar het ging om de sax-solo van Ross op het eind, die mij persoonlijk nog meer doet dat Reed zelf.

"En dit... wie zegt nou zo iets:
But hes a Jew. "
Ze bedoelt, dat naar haar mening een Jood nooit zo kan voelen voor zwarte muziek. Dat is een standpunt, hoe zeer wellicht voor discussie vatbaar. Maar zij zegt het, als personage, right or wrong. En op basis van zijn antwoord ziet ze dat die mening onjuist is. Zo zat dat in mijn fantasie.

"zonder aanleiding of relevantie indelen naar ras en geloof, dat doet wat vreemd aan"
Voor veel mensen van een kleur blijft er agressiiviteit hangen en die komt dan te pas en te onpas naar buiten. Vergeet overigens niet, dat de tijd waarin dit in mijn conceptie speelt niet het 2000-millenium is. Dat blijkt wel uit het opvoeren van Bessie Smith en Ella Fitzgerald.

"bij vlagen"
Over alles gemeten of alleen in deze aflevering? Grapje. Dialogen zijn hels moeilijk en in mijn Jacob-opzet zijn die cruciaal, want je bouwt er een mens mee.
In ieder geval zal ik daar wat zorgvuldiger naar kijken. Soms lees ik het hardop aan mezelf voor, dat helpt ook wel. Alleen vragen ze hier thuis zich dan wel af of Pa seniel aan het worden is.

Ik herhaal: ik stel je reactie op hoge prijs. Soms ben ik wel wat slordig.

Hartelijke groet
hendrik










re: Jacob en de blues
Reactie gegeven door Poetessa - 12:40 08-08-2008 Stuur e-mail Profiel bekijken van voet
Hallo Hendrik,

zo snel al weer een Jacob, leuk :-) ik lees ze met plezier. Ga toch even - druk, druk, weet je wel - iets krities zeggen:

Neerbuigend zei ze tegen Jacob: You know what kinda music this is?

Dit lijkt wat onnatuurlijk, zo'n binnenkomst.

De dame viel stil. Hoe weet je dat allemaal. Youre no black man.

Dit ook wat vreemd, iedern (zelfs ik) kent Lou Reed.

Maar ik heb een zwarte ziel. Like Reed.

En dit... wie zegt nou zo iets:
But hes a Jew.
En maakt dan excuses? Mss. ligt het aan mij, ik ben niet 'kleurenblind' maar zo zonder aanleiding of relevantie indelen naar ras en geloof, dat doet wat vreemd aan.

Dialoog schrijven is moeilijk en je doet het bij vlagen geweldig goed, maar hier even niet, vind ik.

liefs,


De gedichten die ingezonden zijn op de website van de lettertempel en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de lettertempel blijven ten alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door lettertempel zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.
2006-2018 © Bizway - BTW nr. NL821748014.B01 - KvK 28086287